“Pale blue dot” is een foto van onze aarde gemaakt door ruimtesonde Voyager 1 in 1990 vanop een afstand van 6 miljard kilometer. Dit kleine stofje ergens in een uithoek van het uitgestrekte heelal is het plekje waar wij allen leven.

Alle elementen waren hier miljarden jaren geleden aanwezig om tot iets te komen dat complex genoeg was om zichzelf te repliceren, gewoon omdat het kon. Een rots kan dat niet. Sommige voorlopers van RNA-moleculen wel. Zo ontstond leven. Een mirakel misschien, maar misschien was de kans zeer reëel dat dit wel moest ontstaan onder de gegeven omstandigheden en de vele miljoenen jaren van “geëxperimenteer”.

En hier staan we dan, als een soort tweevoetige schimmel die de wereld aan het overwoekeren is, of als de kroon op het werk al naargelang de invalshoek. En we beseffen dat ons tijdperk maar een flits is in het hele bestaan van de aarde en dat binnen miljoenen jaren niemand meer weet dat wij hier ooit geleefd hebben en dat sowieso binnen een paar miljard jaar de zon de aarde opslorpt en het hele verhaal van de aarde voorgoed gepasseerd is.

En o ja… by the way… er is er maar eentje in de ruime omgeving. Dus misschien moeten we er samen het beste van maken op deze wondere wereld… samen met onze DNA-gedreven lotgenoten van het dierenrijk en het plantenrijk.

Ik ben al jaren gefascineerd door deze beeldopname waarop heel ons wereldwijde hebben en houwen slechts een paar pixels groot is. Je kan er eigenlijk niet over zwijgen, dus moet je er wel over schrijven.

T.E.